Aysun'la birkaç gün önce onun bir işi için Kars'a gittik, ben de ona takıldım. Saha mühendisliğim sırasında memleketin birçok yerini dolaşma fırsatı bulmuştum, bundan dolayı hep çok mutlu hissettim kendimi. Kars'a hiç gidememiştim. Türkiye harika bir ülke, bu açıdan şanslıyız. Yurtdışında yaşayan birçok arkadaşımın kararmış enseleriyle yazdığı şeyleri artık pek umursamıyorum.
Havaalanında neşe içinde çay içip iki genç sevgili gibi sohbet ederken uçağı kaçırdık! Bu tür 'başarısızlıklar' çok moralimi bozuyor, bir süre hayata dönemiyorum. Kendimi çok aptal hissettim.
Her neyse, sonrasında Erzurum'a bilet aldık, oraya uçtuk. Erzurum bana hep ülkücüleri hatırlatıyor, çok sevemediğim bir şehir. Böyle ayrımcılık yapmak da pek hoş değil, ama Ekrem'i de taşlamışlardı, hatırlıyorum; o nedenle algım doğru gibi geliyor bana. Oradan bir taksi tutup Kars'a doğru yola çıktık. Sevan Nişanyan'ın ifadesi ile Doğu genel olarak 'mezbelelik'. Sarıkamış şehitliğini ziyaret ettik, orada şehitlerimiz için Fatiha okudum. Ateist olmama rağmen beni çok etkileyen durumlarda dua etme isteğim geliyor. Aysun bana tuhaf tuhaf baktı.
Kars'ta bir arkadaşımız -sağ olsun- bize çok yardımcı oldu. Şehir güzel, ben beğendim. Tabii soğuk, yani orada yaşanır mı bilemedim. Hava iyiydi, kar filan yoktu hiç. Ruslar'dan kalan binaların önemli bir kısmı korunmuş, güzel olmuş. Soğukta yaşamayı sevmiyorum ya, çekilmez bir şey. Tayland'ın kışı 21 derece idi, ben öyle yerleri seviyorum valla. Meşhur kaz etinden de yedik, evet. Tabii epey terbiye edilmiş, sos filan, gayet lezzetliydi. Şimdiye dek birçok farklı hayvan etini tatma şansım oldu : Geyik, at, tavşan, kaz, ördek vs. Kaz bence hepsinden güzeldi. Bizim memleketteki hindicilik üretme çiftliğinde tavşan da yetiştirilirdi, babam oradan getirip getirip bize yedirirdi. Biraz tatlımsı o, yine de önüme gelse gene yerim.
Ani harabelerini çok sevdim. Yüzyıllarca Ermeniler'in başkentiymiş. Sınırda olmak şahane bir duyguydu; Aras nehri önümüzden geçiyor, ve karşısı 'düşman' Ermenistan! Bu sınır işleri çok acayip, bana göre hayattaki en 'kurgu' şeylerden biri bu. Aysun'a Ani'de bol bol "Imagine there is no country" diye şarkı söyledim.
Kars'ta en sevdiğim şey On İki Havariler Kilisesi oldu. Bizimkiler de, nasıl olduysa, camiye çevirmelerine rağmen aslını bozmadan korumuşlar. Böyle cami olabiliyor mu? Yani ne minare vardı ne kubbe. Hem şaşırdım hem de hoşuma gitti bu durum.
Arada bir böyle kaçamaklar yapıp konfor alanından çıkmam lazım. Van'a ve Doğubayazıt'a da gideceğiz, özellikle İshak Paşa Sarayı'nı görmeyi çok istiyorum. İklimler filmindeki o tepeye dahi çıkacağım inşallah.
