Acı Tatlı Hatıralar - 16

Sarhoş olduğumda karmakarışık duygular üşüşüyor üzerime. Anılar, pişmanlıklar, hayıflanmalar... En çok da anneme karşı yapıp ettiklerimin muhasebesi... E5'ten geçerken Şişli'deki o loş bakımevine bakmadan duramıyorum. Oraya son ziyaretimde, alt katta, dalgın ve hüzünlü bakışların arasında annem bana sıkı sıkı sarılıyor. Bir sahnedeyiz sanki. Öncekilerden çok farklı bir sarılma bu, bir veda. Kısa boyundan ötürü kollarını belime doluyor, ben ister istemez daha yukarıdayım. Sessizce duruyoruz. Annem ona karşı işlediğim tüm günahlarımı affediyor.

Acı Tatlı Hatıralar - 15

Yıkılmasını izlerken abimle babamın birbirlerinden gizleyerek sessizce ağladıkları dedemlerin ahşap evinin üst katındayım. Yaz; ve yapacak hiçbir şey yok. Yere oturmuş bir kitaptan satranç çalışıyorum. Babaannem öleli birkaç yıl olmuş, dedem parkinsonu ile yapayalnız. Üstelik yıllarca peş peşe yaktığı Birinci sigaraları yüzünden kanser oldu, artık konuşamıyor. Alt kattan çıkıp ağır adımlarla yanıma doğru geldiğini tahtaların gıcırtısından anlıyorum. Yüzünde tatlı bir tebessümle karşıma oturuyor. Güçlü, kemikli elleriyle bir o taşı bir bu taşı tutup ileri itiyor. Ben de cevap veriyorum. Beraberce, tek kuralı yalnızlığı paylaşmak olan bir oyun oynuyoruz.