Saatleri Ayarlama Enstitüsü : Son derece simgesel bir anlatımı var Tanpınar'ın. Tamamen çözebildiğimi söyleyemem. Finali zayıf geldi bana. Öte yandan, anlatım tekniğinin kuvvetliliği, duygulara penetrasyon, ve terim zenginliği sebebiyle önemli bir roman olma niteliğini hak ediyor.
Edward W. Said İle Konuşmalar : Said'in dünyasına giriş anlamında fena bir kitap değil. Daha derinlikli olabilirmiş, ama rahat okunuyor. Uzun bir gazete söyleşisi gibi.
Arzu Tramvayı : Bir Tennessee hayranı olarak beni hayal kırıklığına uğratmayan, yine de bir 'Kızgın Damdaki Kedi' kadar (mesela) güçlü bulmadığım bir metin. Sebebini düşündüğümde karakterlerin bana biraz 'karton' geldiğini, beklenen şeylerin yaşanmasının ve 'twist' azlığının metnin sıradanlaşmasına sebep olduğunu söyleyebilirim. Bir yerlerde kitabın ulusal bir poker oyunu olarak, Amerika'da Blanche (ve Mitch?) gibi ince ruhlu bireyler kaybederken Stanley gibi güçlü ama incelikten yoksun insanların kazanmaya başladığına dönük bir saptama/eleştiri gibi de okunabileceğine dair bir analiz gördüm, hoşuma gitti. Tennesse'nin gerilimi iğne oyası gibi işlemesini severim.
Blanche : Nezaketin için teşekkür ederim. Şu an nezakete öyle ihtiyacım var ki...
Kelliğe Övgü : Pek gereksiz bir kitap. Sunuş yazıları için belki..
Denemeler : Üçte birini filan okuyup bıraktım. Bana kattığı hiçbir şey olmadı. Montaigne'in denemeleri ile bunu kıyaslamak bile anlamsız. Rahmetli dedem kuru bir üslupla bana nasihatlarda bulunuyor gibi bir şey. Ne ilginç bir alıntı, ne hoş bir anekdot... Hiçbir şey yok. Hz Muhammet'in "(Hira) dağı bana gelmezse ben ona giderim" lafına dair Bacon'ın yaptığı istihza dışında aklımda da hiçbir şey kalmadı.
Erteleme Sanatı Erteleme Sanatı Okuduğum en komik 'Kişisel Gelişim' kitabı -bu kitaba bunu demek bile gülmeme sebep oluyor. Bayıldım. John baba aslında bir felsefe profesörü, ve süper bir yazar. Güzel olan da komiklikte duracağı yeri biliyor olması. Uzun bir makale tadında kitap, hemen bitiyor. Güm diye çarpmıyor insanı, ama zaten öyle kitaplar da bence bir işe yaramıyor o kadar. Tavsiyeler de gayet iyi.
Öyküler : Benim okuduğum Epsilon'un bastığı o dandik, küçük kitaplardandı... Yine de, çevirisi fena değildi. İlk defa birkaç Çehov hikayesini topluca okudum, bir kitap formatında. Çehov'un sakinliği, dinginliği, detaylardaki, tasvirlerdeki rahatlığı tam bana göre. 'Oyuncak Köpekli Kadın' da var içinde, meşhur hikaye. Muhteşem bir yazar gerçekten; kül altındaki kor, dedikleri gibi. Bayıldım.
Bir Avuç Toz : Roza Hakmen çevirdiği için hevesle giriştim bu romana. İlk yüz sayfa filan muhteşemdi, tam da okumak istediğim türden enerjik, lafı uzatmayan, hareketli bir roman. Sonrasında birden ipler koptu ve koca roman tesbih taneleri gibi dağılıverdi. Çok şaşırdım açıkçası, sanki yazar kalemini bir başkasına vermiş gibiydi. İnandırıcılığı, gücü, enerjisi yok oldu romanın. Tuhaf.
Death Note: Black Edition, Vol. 1 : İlk defa manga okudum, biraz da kızımla ortak bir şey daha olsun diye. Beğendim bunu. Tabii ki gerçeküstü öğelerin egemenliğinde bir metin; ama kurgusu, diyalogları zayıf değil. Klişeleri kullansa da tamamen onlara yaslanmıyor.
Fullmetal Alchemist, Vol. 1 : Bu manga işi biraz çocuklara dönük olsa da ikinci (ve son) kez şans vermek istedim. İlk macera fena değildi, biraz felsefi kırıntılar bile vardı. Diğer maceralar ise bildik hikayeler...
Ahmed Arif: Abisi Olmak Halkının : Bir iki saat içinde bitirdim kitabı... Ahmet Oktay'ın yıllar önceki 'Karanfil ve Pranga'sından sonra Ahmed Arif hakkında okuduğum ikinci kitap. Açıkçası, çok zayıf. Makale gibi bir şey ; yine de, İletişim'in koca şair için böyle bir jest yapmasını beğendim.
Ümit Fırat, Beşikçi ve Ahmed Arif'in bu denli yakın olduklarını bilmiyordum. Cemal Süreya'nın "ezberindedir dağlar" isimli yazısını internette bulamadım, gidip 60'ların Soyut dergisini satın almam gerekecek, çok istiyorum o yazıyı okumak...
Cahit Sıtkı'nın (ki o da Diyarbekirlidir) "Otuz Üç Kurşun' şiirini defalarca okutup hüngür hüngür ağladığını okumak beni de duygulandırdı.
Hayatı Yeniden Keşfedin: Daha Cesur, Üretken ve Doyumlu Bir Hayat için Gerekli Araçlar Hayatı Yeniden Keşfedin: Daha Cesur, Üretken ve Doyumlu Bir Hayat için Gerekli Araçlar Kendimle ilgili bölümlerini okudum. Çok önemli bir kitap olduğunu duymuştum. Şemalar üzerinden ilerliyor, çok beğendim.
Bıçkın ve Ağlak: Yeni Türkiye'nin Hikayesi : Mirgün Cabas'a para kazandırmış olma duygusu beni rahatsız etse de satın alıp okudum bu kitabı. Sebebi, Can Kazanoğlu'nun 90'lardaki kitaplarını ve romanlarını sevmiş olmamdı. Bir yorumcunun dediği gibi, bir podcast olarak bunu 'dinlemek' daha iyi olurdu. Can anılarından daha az bahsetseydi, kitap daha derli toplu olsaydı, ve bu kadar kahve sohbeti olmasaydı sanırım beğenirdim. Pek beğenmedim. Hacmini hak etmediği için birçok kısmı tarayarak okudum. Yeni bir şey öğrenmedim. Sadece, Fethullah Gülen'le ve Uzanlarla ilgili analizlerinin benimle çok örtüşmesi hoşuma gitti.
Usta ve Margarita : Çok uzun zamandır aklımdaydı bu meşhur kitabı okumak. Düşündüğümden daha iyi buldum metni. Hele o Pontius Pilatus ve İsa Mesih'i anlattığı kısım epeydir okuduğum en iyi hikaye idi. Ancak, mevzu çok uzadı, sarktı.. ve en sonunda sıkılıp bıraktım. Mikhail baba çok daha kısa yazsaydı tam bir başyapıt olurdu herhalde bu kitap (en azından benim için).
Pyongyang - Kuzey Kore'ye Bir Yolculuk : İlk defa bir Delisle çizgi romanı okudum; güzel, epey hoşuma gitti. Bir sonrakinde çizerin Burma’ya yaptığı seyahati okumayı düşünüyorum; amma değişik ülkelere gitmiş adam...
Bugün Beşiktaş'taki Arka Bahçe kitapevinden aldım, akşama bitti. Çizgi roman okumak zevkli ama hissiyat olarak biraz pahalımsı bir şey. Şöyle ki, hallice bir para veriyorsunuz ve bir-iki saat içinde bitiveriyor. Kitap iyi ama ; dışarıya feci halde kapalı bu ülkeye dair güzel gözlemler var içinde. Bana en ilginç gelenlerinden biri takvim sisteminin devlet başkanının doğumu ile başlıyor olması. Tam bir delilik. Diğeri de parti-devlet propagandasının yapıldığı levhaların pirinç tarlalarında dahi asılı olması. Türkiye de kurucu lider portre ve heykellerinde zirveyi yoklayan bir ülke, malum; aklıma bu geldi...
Çizgi roman tekniği açısından ise, Delisle’nin günlük hayatın içinde mırmır takıldığı kareleri, her şeye ciddiyetle eğilmiyor oluşunu sevdim. Benzer ülkelerde bir süre yaşamış biri olarak o sıkıcı otel hayatını filan epey gerçekçi anlattığını söyleyebilirim. Genel olarak keyifle yazılmış bir kitap; iç karartıcı değil, Kuzey Kore'nin aksine..
Karamazov Kardeşler : Hayaldi, gerçek oldu : Bitti.
Bir değerlendirme yazmak istiyorum sonra...
"alyoşa’nın kabullenişi ya da sevme gücü, ivan’ın inkarı ve gururu, mitya'nın bedeninin bağışladıkları ve ruhunun coşkusu babaları fyodor pavloviç'te birleşmiş ve düşkünleşmiştir ; smerdyakov’da, yani gayri meşru oğulda, uşak kardeşte, alçalmış ve parçalanmıştır. karamazov ruhu, karamazov yaradılışı şartlar ne olursa olsun hayatiyet ve dayanma gücü taşır." r.p blackmur
Sesin Rengi : Barthes müthiş bir adam, çok derin ve aynı zamanda duygularını da rahatça açabilen bir göstergebilimci. Bu söyleşilerden aklımda kalan ilk şey, esasen, arzu'nun moderniteden kovulmasına itiraz olacak. Bazı söyleşiler fena zorladı beni, bazıları ise muhteşemdi.
"Belli bir tarihsel durumda bütün aydınlar sınıfı -eğer savaşmıyorlarsa- potansiyel olarak dandidir."
"Roland Barthes için yaşama elverişli yer farklı değerlerle temsil edilir. Örneğin rahatlık, bir yapıya sahip olma, yazmaya olanak verme, anarşist yani hiyerarşiden arınmış olması, herkesin arzusunun birlikte var olabilmesi ve son olarak alışkanlık ile sürpriz arasında bir denge sağlaması."
"Amatör kavramı çok önemli. Amatörün durumunun olağanüstü faydası imgesel narsisizm içermemesidir. Amatör olarak bir çizim veya boyama yaparken imago ile yani bir çizim veya resmi yaparak kendimize dair vereceğimiz imge ile ilgilenmeyiz. Dolayısıyla bu bir özgürleşme, neredeyse uygarlıktan özgürleşmedir. Fourier tarzı bir ütopyaya dahil edilebilir. Varlıkların başka varlıklarda uyandıracağı imgeyle ilgilenmeden hareket edeceği bir uygarlık."
"Sözümüz özellikle uluorta konuşurken ağzımızdan çıktığı anda teatraldir."
Lacan ve Barthes şöyle düşünüyor: Insan simgeseli oluşturmaz, simgesel insanı oluşturur. Insan dünyaya dahil olduğunda zaten var olan simgeselin içine girer, simgesele girmezse insan olamaz.
"Kendimizi sıfatlarla düşünemememizin yanı sıra bize uygulanan sıfatları da asla doğrulayamayız. Bunlar bizi dilsiz bırakırlar."
"Dolaşı arzu'nun seyahatidir. Kendi arzusuyla ilişkili olarak tetikte, arayış durumunda olan bedendir. Ayrıca dolaşı karşılaşmaya "ilk kez"e vurgu yapan bir zamansallıktır. Sanki ilk karşılaşma işitilmemiş bir ayrıcalığa sahipmiş gibi : Her türlü tekrarın dışında olma ayrıcalığı."
"Fransa'da bugün etrafıma baktığımda asıl meselenin baskıdan ziyade keyif dürtülerinin eksikliği olduğu izlenimini ediniyorum. Psikanalizde buna 'arzusuzluk' -aphanisis- denir."
Atomic Habits: An Easy & Proven Way to Build Good Habits & Break Bad Ones Atomic Habits: An Easy & Proven Way to Build Good Habits & Break Bad Ones Artık efsane olmuş bir kitap. Bildik motiflerle ilerlese de pratiğe dönük kısımlar çok iyi. Son kısım epey bir eklenti kalmış, ama olsun. Okuması zevkli. Ben herkesin çok yararlanacağını düşünüyorum, tabii irade varsa...
Hannah Arendt: Yaşam Bir Anlatıdır : Bitirdim ama hiçbir şey anlamadım. Kristeva'nin erken döneminde yazdığı bir kitap bu sanırım... Havali olsun diye mi nedir, karmakarışık ifadeler, ve hızla geçilen değerlendirmeler. Çeviri de iyi halbuki...
Söyleşiler : Nuri Bilge'nin esasen bir filozof olduğunu düşünüyorum artık... İnsan denen muammaya kafa yoran herkesin onun filmlerini izlemekle yetinmeyip bu söyleşi kitabını da okumasını öneririm. Yaşamın ve ruhların gri alanlarına odaklanmış biri NBC; gerçekçi, anlama odaklı ve samimi bir sanatçı. 'Düşüncelerini bir çekiç darbesi gibi kesin ve net söylemek zorunda olmayan' biri.
Notlar :
Kadınların zaaflarına, feminizme bakışına dair bölümü özellikle beğendim.
"Bütün güvenilirlik, rahat bir vicdan ve gerçeğin bütün kanıtları sadece duyular aracılığıyla elde edilir". Nietzsche.
Kim Ki Duk : Arirang, Taylandlı A Weerasethakul, Drejan Omirbaev, Tsai Ming-liang.
Pire Dayı ot biçerken yorulduğu anda kendini tarlaya bırakıvermiş gibiydi. Tam anlamıyla hak edilmiş bir uyku gibi görünüyordu.
Fatih Özgüven'in Kış Uykusu'na dair yazısı : http://www.radikal.com.tr/yazarlar/fa...
Çehov : Karım, Yolda, İyi İnsanlar. Karakterler : Dimov, Astrov.
Brendel'in Schubert yorumu. https://www.youtube.com/watch?v=Il6-l...
Kapadokya : The name derives from Old Persian and means either "land of the Ducha/Tucha" or "land of the beautiful horses".
Bilgi Üzerine Üç Söyleşi : Cok sevmedim bu kitabı. Çeviride çok fazla Öztürkçe kelime kullanılmış, bir bölümünü anlamakta zorlandım. Hoşlanmıyorum böyle şeylerden ya.. Herkesin anlayacağı gibi çevir işte! Söyleşiler de bana pek hitap etmedi, dağınık geldi. Oysa ne kadar hevesli başlamıştım... Tümünü de okumadım zaten, bıraktım...
Turgut Uyar ve başka şeyler: A'dan Z'ye Bir Konuşma : Bugün sabahtan beri okuyorum.. Yarım kalmıştı, bitirdim. Orhan Koçak'a dair hemen her şey gibi bu da çok güzel... Felsefe de var içinde, anılar da... Bir söyleşi kitabının nasıl olması gerektiğine dair çok iyi bir örnek.
Bir denizin yanında nedir ki bıyıkları ve saçları dökülmüş bir adam
Kriton : Önsöz orijinal metnin iki katıydı ; buna takılmazsak, Kriton'da Sokrates'in devlet ve şehir yönetimindeki kurallara ne kadar önem verdiğini görüyoruz. Sosyal kontrat odaklı bir argumantasyon var. Ben ikna olmadım, ama hayatıyla düşüncelerini bu denli tutarlı götürmüş bir insan olarak, Sokrates'i takdir ediyorum. Hegel Felsefe Tarihi'nde Sokrates'in savunmasını yasalar bağlamında çok güzel eleştiriyor; özetle şöyle : "Madem yasalara bu denli bağlıydı, o halde suçlu bulunmasına da rıza göstermeliydi, çünkü legal olarak bu sonuç çıktı. Cezasını üstlenseydi hem yasalara hem karara boyun eğmiş olurdu. Burada ise tam tersine Sokrates halkın gücü önünde boyun eğmeyi ve küçük düşmeyi kabul etmemiştir, çünkü cezasında indirime gitmek istememiştir."
Bu diyaloglarda Sokrates'in ölümüyle ilgili kısım şöyle okunmalıymış :
Euthyphron, Sokrates'e karşı dava açılmasını; Sokrates'in savunması, Sokrates'in yargılanma aşamasını; Kriton, Sokrates'in ölümünden hemen öncesini; Phaidonise ölümünü anlatır. Dolayısıyla bu diyaloglar bir bütündür, yukarıda belirttiğim sırayla okunursa apayrı zevk alınabilir.
An Introduction to Feminist Philosophy An Introduction to Feminist Philosophy Okuduğum en iyi giriş kitabıydı. Yazar hem kimsenin hakkını yemeden tarihsel olarak fikri ilerletmiş hem de gayet eleştirel bir bakışı koruyabilmiş. Açık seçik ve anlaşılır bir dili var. Çok beğendim.
Sokak Kadınları : J dışındakilerin anlattıklarını okumaya değmez. Eski bir kitap tabii, zamanında etkili olmuştur, ama artık değmez okumaya..
Her Şeye ve Herkese Karşı Lacan : Bitirdim. Kısa bir kitap, ama okumam biraz uzun sürdü. Roudinesco Lacan'ı sevgi dolu, ama gayet nesnel bir şekilde ele almış. Özellikle son dönemine dair eleştirileri oldukça sert.
Notlarım şöyle :
... psikanalizi felsefe tarihi içine yerleştirdi.
... halk sağlığı alanına gerçek bir ilgisi vardı.
... Freud kadar Darwinci olan Lacan...
Lacancı perspektiften ayna evresi ruhsal, hatta ontolojik bir operasyona dönüşüyor, insanda varlığı da bu operasyon sayesinde kendi benzeriyle özdeşleşerek oluşuyordu.
...özne-ben'in işlevinin oluşturucusu olarak ayna evresi.
...böylece fenomenolojide temellenen varoluşçu bir özne anlayışından sıyrılarak, öznenin haberi olmadan kendisini belirleyen simgesel bir işlev içerisinde, yani dil içerisinde oluştuğu düşüncesine dayanan yapısal bir bakış açısına geçiyordu.
Ona göre cehennem başkaları değildir, çünkü kimliğe ulaşmak Yasa tarafından dolayımlanmış bir başkasıyla ilişki kurmayı varsayar daima.
Foucault, 1981'de Sarte ve Lacan'ın bir yerde "birbirlerine alternatif" iki çağdaş olduklarının altını çizer.
Sürekli olarak kendinin buluşu olan bu üç öğeyi gündeme getiriyordu : imgesel, simgesel, gerçek.
Hakikatin hiçbir zaman bütünüyle söylenemeyeceğini, yoksa ortaya bir saydamlık diktatörlüğü çıkacağını biliyordu.
O yıl felsefe tarihinin en güzel metinlerinden birinin muhteşem bir yorumunu sundu : Platon'un 'Şölen'iydi bu.
Klinik bakış açısından ele alınırsa kaygı, hastalık şeklinde yaşandığında, özne ancak bu travma yaratan gerçekten kendini ayırıp hayal kırıkılığına kaynak olan eksiklik dehşetine karşı mesafe alabilrse kaygıyı aşabilir.
Fredu'un özgürlük teorisinin temeli budur zaten : kaderin varlığını kabullenip ondan sıyrılabilmek.
Psikanaliz bir bilim değil, insanlık durumunun felsefi bir antropolojisidir.
Bir keresinde dağda geçirdiği tatilden hoşnut kalmayınca şöyle demişti : "Kış sporları orta sınıfın yaşlıları için bir tür toplama kampı".
Ölümünden sonra en Lacancı gazete olan Libération onu çok güzel uğurladı : "Herkes gibi Lacan da ölü taklidi yapıyor".
The Ballad of the Sad Café and Other Stories The Ballad of the Sad Café and Other Stories The best atmosphere ever created in novels.
Hoşgör Köftecisi : Orhan Veli öykücü olarak da müthiş bir yazarmış.
Kızgın Ova : Daha iyi bir hikâye kitabı okumadım.
Emmanuel Levinas ile Söyleşi: Yüz Fenomenolojisinden Kopuş Felsefesine, 1983-1994 : Talmud ve devamını okumadım artık.. Bu kadar metafizik (meta-etik) felsefe bana fazla geldi.
Esasen Varlık ve Zaman'a bir cevap gibi geldi bana hocanın felsefesi.
Söyleşilerde ilgimi çeken bölümler aşağıda. Tümü alıntı.
Mantığa karşı olduğumu söylemiyorum ama bunlar matematiksel olmayan küçük uzantılardır ve insan topluluğunun varlığını gerektirir.
Felsefe Heidegger'in düşündüğü gibi varlığı unutmuş ve ontolojinin anlamını yitirmiş midir yoksa Levinas'in düşündüğün gibi İyi'yi unutmuş ve anlamını yitirmiş midir?
'Olmaktan başka türlü'den Batı felsefesinin temellerini sorgulayarak 'Düşünmekten başka türlü'ye geçilir, buna 'meta-etik' adı verilebilir.
Levinas Platoncudur ; varlığın ötesindeki bu İyi'yi bizzat felsefenin temeline yerleştirir. (Ben Aristocuyum H.)
Yabancı Yabancı **spoiler alert** Beni çok etkilemedi, ancak, yazıldığı dönem için ileri bir metin olduğunu hayal edebiliyorum. Mahkeme sahnesi Karamazov'daki Mitya'nın yargılanmasından esintiler taşıyor gibi geldi bana. Bugüne Marie, o güzel tasvirler, ve sessiz, sakin anlatım kalmış sadece... Papaz ile tartışması çok kötüydü, diskur doluydu. Bana kalırsa vakit harcamaya değmez, ama o kadar kötü de değil.
Okuyucu : Baştaki bazı kısımlarını bir miktar beğendiğim için devam edip tamamladım. Sonlara doğru iyice 'büyük hesaplaşma' kitabına dönüştü, ve çok sarktı. Yazarın dikkatli, özenli, ve matematiksel üslubu (buraya bir psikolojik analiz, şuraya bir betimleme) derinde bir yerlerde beni rahatsız etti. İnandırıcılığı sıfırdı bana göre. Çok iyi bir öğrenci kitabı gibi. Neden bu kadar beğenildiğini çözemiyorum. Roman bu değil. Olmamalı.
On History: Tariq Ali and Oliver Stone in Conversation : Tarih Üzerine Söyleşi adıyla yayınlanmış bizde. Biraz kuşkulu yaklaşmıştım kitaba, "iki müzmin muhalifin mızıldanmalarıdır" herhalde diyordum, ama düşündüğümden daha renkli, koyu bir sohbet çıktı karşıma. Sonlara doğru sıradanlaşıyor gerçi.. Okuması zevkli, ama pek bir şey de elde etmiyorsunuz kitaptan..
Zaman Tüneli : Ciddi bir kısmını atladığım bir kitap oldu. İlk bölüm (yazarlık vs) haricinde ne yazık ki İngiltere ve Fransa dışındaki insanların pek dahil olamadığı konuları ele almış Fowles. O ilk kısım güzeldi; Harold Pinter'ın altını çizilmesini, Adsız Ülke'yi Fowles'un da çok beğeniyor olmasını sevdim. Kafka'yı ayrıntılı bir şekilde incelememesine, ve buna da kafayı takmamasına şaşırdım. Fowles çok 'İngiliz' geldi bana daha yakından tanıyınce. Açıkçası bu kitaptan önce ona hayrandım, şimdi biraz azaldı bu hayranlığım, neden bilmiyorum. Okuma deneyimi olarak, eğer (düşük bir ihtimalle) ilgilendiğiniz bir konuda yazdıysa güzel; diğer metinler ise çok fazla bilmediğimiz referanstan dolayı okunması zor metinler.
Çocuğunuzla Birlikte Büyümek : Muhteşem bir kitap. Çocuğu olan olmayan herkes okumalı diye düşünüyorum. Ben çok şey öğrendim; ve tümü de uygulanabilir şeyler.
Çocuk Eğitimi (El Kitabı) Çocuk Eğitimi Çok güzel, çizimler filan da var. Okuması da kolay.
Adam Smith'in Yemeğini Pişiren Kimdi? - Ekonomide Kadının Görünmez : Burası 'yarısına kadar okuyup elimden fırlattığım kitaplar' mezarlığı oldu. Bir sorun var, bende mi kitaplarda mı, çözemedim. Yani mesela bu kitap. İyi başladı, ilginç fikir... Ne var ki, ilerledikçe yazarın barutunun tükendiğini ve Post-Express'teki metinler gibi bildik anti-kapitalist, sol söylemlere geçtiğini görmek hayal kırıcı oluyor. İşte bu kolaycılık. Söylemlerde ciddi haklılık payları yok mu, var, ama bir kitapta da bunları okuyor olmak istemiyor insan; biraz çocuk yerine konulmuş hissediyor kendini. Her neyse. Önermiyorum, gerek yok.
Şiir, Yahudilik Vesaire - Edebiyat, Kimlik ve Sosyalizm Üzerine Yazılar: Yıllar önce okumuştum, güzeldir.
What We Talk About When We Talk About Love : Çok güzel bir öykü bu.
Cathedral :
The cathedral that the narrator draws with Robert represents true sight, the ability to see beyond the surface to the true meaning that lies within. Before the narrator draws the cathedral, his world is simple: he can see, and Robert cannot. But when he attempts to describe the cathedral that’s shown on television, he realizes he doesn’t have the words to do so. More important, he decides that the reason he can’t find those words is that the cathedral has no meaning for him and tells Robert that he doesn’t believe in anything. However, when he takes the time to draw the cathedral—to really think about it and see it in his mind’s eye—he finds himself pulled in, adding details and people to make the picture complete and even drawing some of it with his eyes closed. When the drawing is finished, the narrator keeps his eyes shut, yet what he sees is greater than anything he’s ever seen with his eyes open. Carver isn’t specific about exactly what the narrator realizes, but the narrator says he “didn’t feel like he was inside anything”—he has a weightless, placeless feeling that suggests he’s reached an epiphany. Just as a cathedral offers a place for the religious to worship and find solace, the narrator’s drawing of a cathedral has opened a door for him into a deeper place in his own world, where he can see beyond what is immediately visible.
Çizgilerle Felsefe : Düşündüğümden daha iyi çıktı bu çizgi-felsefe kitap. Birkaç not...
Tanrının varlığı olumsaldır. Olumsal, söz konusu varoluşun 'zorunlu/gerekli olmadığı' anlamına gelir.
Plotinus'taki teslis şudur : Beden, ruh, ve zihin.
Plotinus'tan önce Hıristiyanlık'ta teslis diye bir şey yokmuş.
İsa: "İnsanın olanaklarını göstermek için yaşadım ben."
İsa insanlara yeni bir ahlak öğretmeye çalıştı esasen.
Töz kendiliğinden özne olan şeydir; bir önermenin öznesi. Örneğin "Pedro rasyonel bir varlıktır" cümlesindeki Pedro 'töz', rasyonel varlık ise 'öz'dür.
(Yazarın yorumu) İslam bugün neyse başlarda da oydu: Herhangi bir şüphe, muhalefet kabul etmeyen fanatik ve hoşgörüsüz bir din. 10. ve 11. yüzyıl hariç.
Ibn-i Sina akıl yürütmenin yasak olduğu Avrupa'da Büyük Aristo'ya hayat verdi.
İroni ve mizah ustası, havalı, İsa karşıtı Voltaire'den güzel laflar, aşağıda..
Kant öldüğünde bakirmiş. Saf Aklın Eleştirisi'ne 15 yıl vermiş. En önemli sorusu şu süper soru : Sentetik (bilgi veren) a priori (deneyim öncesi) bilgi var mıdır?
"Şu ırk bu ırktan daha iyidir" diyen ilk filozof Fichte olmuştur.
"Erkekleri daha iyi tanıdıkça köpekleri daha çok seviyorum." Alman kadın filozof Madame de Stael.
Feuerbach çok önemli Marx üzerinde. Hegel diyalektik ama idealist bir düşünce yapısındaydı. Feuerbach ise metafizik ama materyalist düşünüyordu (Hegel'i Tanrıyı idealize edip insansızlaştırdığı için eleştiriyordu). Marx her ikisinden de birer tohum alarak teorisini geliştirdi: Diyalektik materyalizm. Yani dünyanın materyalist ve diyalektik bir yorumlaması.
Şu tartışmada derinleşmeyi planlıyorum : "Bir bilimsel yasa doğrulanamazsa metafizik bir önerme haline gelir." Popper bunu kabul etmez ve şöyle der : "Metafizik bir önerme de bilimsel yöntemle doğrulanabilir; varsayımsal-tümdengelim yöntemi ile."
"Dua, insanların dertlerinden uzak, kendi yalnızlığında dinlenen Tanrı'yı rahatsız etme saygısızlığıdır". Karl Jaspers.
Ikigai: The Japanese Secret to a Long and Happy Life / The Little Book of Lykke / Lagom: The Swedish Art of Balanced Living Ikigai: The Japanese Secret to a Long and Happy Life / The Little Book of Lykke / Lagom: The Swedish Art of Balanced Living Average.
Matematikçi Portreleri : Matematik Dünyası dergisindeki makalelerin toplamı.
Aralarda birden Cemal Süreya'dan, Turgut Uyar'dan şiirler çıkıvermesi bana çok anlamsız geldi; bağlamdan kopmama sebep oldu bunlar. "Neden ki??" diyesi geliyor insanın. Samimiyet dozunun bazen iyi ayarlanamadığını düşünüyorum. Yine de zevkle okudum.
Riemann, Paul Erdös, Gauss ve Serge Lang'a daha detaylı bakacağım. Leonhard Euler ise bir efsane zaten.
Aklımda kalacak cümle ise sanırım şu olacak: Herkes çocukluğu kadardır.
Normal İnsanlar : Çok kötü. 165. sayfaya dek ciddiyetle okuyup sonrasında scan ettim. Berbat.
Birçok insanın hayatı, diye içinden geçirdi Marianne, bir başkasıyla bu kadar yakınlaşamadan geçip gidiyor.
Onu mutlu etmek Connell'in elinden geliyordu. Para ya da seks gibi ona verebildiği bir şeydi bu.
Adı paraymış bunun. Dünyayı gerçek kılan madde.
Zor Sevdalar : Yarısını okudum. Sıkıyor beni Calvino.
Varoluşçular Kahvesi : Çok beğendim. Okuması müthiş zevkli bir kitap ; espritüel, objelerle, fikirlerle mesafesini çok iyi ayarlayan bir yazar. En beğeniyle okuduğum felsefe kitaplarından biri. Kimi kısımları copy/paste olmuş ve hızlı geçilmiş, özellikle Anglo-Sakson tarafları, yine de totalde çok başarılı yazılmış bir kitap.
Combray - Swann'ların Tarafı : Üstadın külliyatını okuyamayacağımı bildiğim için (denedim, olmadı) zamanında teselli kabilinden bunu almıştım. Tabii ki hemen okunuyor, ama şu var : Çok güzel çizilmiş, özetlenmiş, romanın edebi ruhu -olabildiğince- korunmuş bir çizgi roman. Çok beğendim. Diğerlerini de alayım dedim ama tükenmiş maalesef.
Tartışmalar : Daha önce hiç Borges okumamıştım (evet, utanç verici). Gençken yazdığı deneme, makaleler toplamı bu kitap. Önemli bir kısmı ilgimi çekmedi, çünkü o dönemki Latin Amerika meselelerini filan anlatıyor. Felsefe ve Walt Whitman ile ilgili olanlar hoşuma gitti.
Conversations with Zygmunt Bauman (Polity Conversations) : Kitabın çoğunu tarama yöntemiyle geçtiğimi söylemeliyim. Düşündüğümden daha geveze, çok bildik fikir ihtiva eden ve beni tatmin etmeyen bir kitaptı. Ne kadar çok Levinas atfı var! Dönüp onu okumak daha iyi olacak.
《"Tanrı parçacığı" Zygmunt Bauman'ın Levinas okuyuşunda fark edilir biçimde eksik. Bauman dini ontolojik güvenlik arayışının bir parçası olarak görüyor.》
"Ahlak ontolojiden önce gelir." Levinas.
"Yoksullar zenginlerin zalimane standartlarının hakim olduğu bir dünyada yaşıyorlar ve bu sizin düşündüğünüzün aksine yoksulları gerçeği bütün açıklığıyla söylemekle sahip olabilecekleri küçücük bir şanstan mahrum bırakmakla kalmayıp incinmeye aşağılanmayı ekliyor. Burada Richard Sennett'in 'sınıfın gizli yaraları' ifadesini de unutmayalım."
Cumhuriyet'i Çok Sevmiştim! : Hasan Cemal'in özelliği nedir hiç anlayamadım, 12 yaşımdan beri. Düşünceleri bana yakın biri olsa da durum bu. Bu kitabı fena bulmadım yine de. HC hakkındaki fikirlerim bir tık pozitif oldu. Öte yandan, onun sinsirella, ve birçok şeyi saklayan biri olduğuna dair düşüncem değişmedi. Cumhuriyet'teki bu krizi vakti zamanında bizzat boykota katılmış bir okur olarak çok iyi hatırlıyorum. Şimdilerde pozisyonum tam aksi olurdu! Zaman böyle bir şey... Aldığım notlar :
Mustafa Kemal milli inkılabı, İnönü demokrasi inkılabını yaptılar. Özal ise liberal inkılabı yapıyor (Yabancı bir prof).
Atatürk'ün lugatında Batı demokrasisi yoktu, demokrasi yoktu ; çağdaş uygarlık vardı (İ.Selçuk'un kendi 'Batı düşmanlığına' dair güzel bir gösterge-sözü).
Paris Yazıları Paris Yazıları Son kısmı güzeldi. Özellikle Picasso, Dali ve Sartre'dan bahsettiği, kendi fikirlerini uzun uzun yazdığı kısımlar. Bunlar okunsa yeter sanıyorum. Picasso'nun geçmiş bütün sanatları kucaklamaya çalıştığına dair iddiası ilginçti, hoşuma gitti.
Kişisel Bir Sorun : Annemde Üç Gün'den bu yana okuduğum en iyi roman. Sonra detaylı yazarım belki kitap hakkında.. Son 30-40 sayfası biraz zayıflamıştı, buna rağmen öncesi o kadar o kadar güçlüydü ki şaşkınım.
Biricik Hikaye : Bitiremediğim bir kurgu eser daha... Akıl vermelerle dolu, 'imbikten geçirilmiş cümleler' kurmaktan kaçınamayan bir yazarın gayet enerjisiz romanı. Birkaç güzel laf yok değil, ama değmez.
İzmir Postası'nın Adamları : Büke'nin sanırım ilk kitabı bu. Beğendiğimi hatırlıyorum, herhalde Pakize Barışta çok övdüğü icin okumuştum... Yine de, takip etme isteği uyandırmamıştı bende..
Roman Gibi : Okuması zevkli değil. Gereksiz detaylarla dolu; üslubu kuru ve didaktik. Yarısında bıraktım.
Ve Günler Yürümeye Başladı : Bazı kısımlardaki meseller çok güzel. Genel olarak okuması rahat ve eğlenceli bir kitap.
Kalecinin Penaltı Anındaki Endişesi : aslında yarıda bıraktım. sıkıldım. arka kapaktaki yazı çok güzel ama..
Turkey: A Modern History : Askerde Ingilizce'den okumuştum. Muhteşem bir giriş kitabıdır.
Sözden Kalanlar : Başta biraz tekrar olsa da sonra uçuyor söyleşiler, çok beğendim.
Blood and Belief: The PKK and the Kurdish Fight for Independence : http://www.altinicizdiklerim.com/ diye bir site buldum. Burada 200-300 sayfalık kitapların 30-40 sayfalık 'alıntı özetleri' var. Yani, okuyan kişinin uygun bulduğu alıntılardan oluşan metinler. Öznel yorumlar yer almıyor. Oturup da okumayacağımı bildiğim, ama ilgimi çeken kitapları buradan bulup okuyorum (uzun bir makale gibi esasen). Marcus'un kitabı da onlardan biri. Düşündüğümden daha nesnel anlatmış PKK'yı, özellikle Öcalan'ı. Nedense basında okuduğum yorumlardan aklımda biraz pro-PKK kalmış bu kitap; ama öyle değil.
Güzel Tehlike : Çok kısa bir kitap, hemen okunabiliyor. Bana pek de kıymetli gelmedi bu söyleşi, ama Foucault'nun samimiyetini sevdim.
Yazı ve yazma deneyimi hakkında konuşuyor. Bir filozof olarak iktidar peşinde değil, bu hoşuma gitti.
Angaje bir düşünürün 'halının arka yüzünden' söz etmesine pek sık rastlanmıyor.
"XIX. yüzyılda selâmet yerini sağlığa bırakmış, ve doktorlar rahiplerden bayrağı devralmışlardır."
Alice Yatakta : Susan ablanın fikir yazılarına hayranım; öte yandan, kurgusu çok kötü, çok karışık... Ne diyor, anlamak mümkün değil. O da kitabın son kısmına Attila İlhan'ın 'Meraklısına Notlar'ı gibi bir açıklama koymuş zaten. Entelektüellik şovuna dönüşen bu tür şeyleri sevmiyorum. Oyun bir ara parıldar gibi oldu, sonra yine anlaşılamazlığına geri döndü.
Hepimiz Yamyamız : Nerdeyse bir oturuşta bitirdim. Makalelerin bir kısmı muhtesem, onları işaretledim. Bir bölümü ise o denli ilgi çekici gelmedi bana. Üstadın bakış açısını anladım, başka kitaplarına da bakacağım. Comte'un fütürist bir dahi olduğunu bilmiyordum. Hoca'nın Montaigne'e benim de verdiğim önemi verdiğini görmek hoşuma gitti. Çevirisi harika, çok beğendim.
Güzel Sanatların Bir Dalı Olarak Evlilik : Bitirdim. İsmi kötü seçilmiş, ama güzel kitap. Kristeva'yı sevdim.
"Fonagy, erojen bölgelere bağlı itkilerin ünlü ve ünsüz harflerin oluşumuna katkılarını saptamış ve bunları tanımlamıştır."
"Hiç kimse kendini herkesle barışıkmış gibi görünen bir insan kadar iyi saklayamaz."
Cinsel Olan Politik midir? : Güzel, beğendim. Zizek'in özellikle LGBT hareketine bakış açısını, liberal nefretini iyi açıkladığı yazılar var bu kitapta. Şalcı Bacı diye bir kadın "şapka giymediği için" asılmış 1920'lerde, ilk defa duydum bunu.
Conversations with Jean-Paul Sartre : Ortadaki feminizm kısmı hariç bence oldukça geride kalmış fikirler içeren bir kitap, okumaya degmeyebilir. O feminist kısım da sadece Simone'un sorulari için okunabilir. Camus'un Ikinci Cins'i ağır eleştirmiş olması beni çok şaşırttı ayrıca...
Ecinniler: Rusça Kitaplar ve Onları Okuyanlarla Maceralar : Heyecanla almıştım bu kitabı. Elif Batuman'ın New Yorker'daki birçok makalesini de severek okumuştum; üslubunu tazeleyici buluyorum. Öte yandan, kitabın en az yarısı çok sıkıcı. Kalan kısım fena değil. Son kısmı iyiydi. Puşkin : Erzurum'a Yolculuk. Kişisel çıkar ve atalet hapishanesinden tek çıkış yolu olarak gördüğüm bol bol hata yapma dürtüsü, ona bencilliğin bir biçimi olarak görünüyordu.
"Ben seni metafizik eksikliğini tedavi edemem".
A'dan Z'ye Edip Cansever : Fena değil, ama daha iyi bir şey beklerdim konu Cansever olunca.. Şairin poetikasına giriş çok eksik kalmış, daha çok hayatıyla ilgili şeyler.. Başlangıç kitabı olarak okunabilir.
Eleştiri Yazıları 1 : Adnan Benk kıymeti daha da çok bilinmesi gereken müthiş bir eleştirmen-miş. Bu iki cilt var bende, ilkini okumuştum. Biraz eski kalıyor konular, ama yine de ilginç kısımlar var.
Savaş ve Barış : Bu dev ama çok uzun eseri okuyamayacaklarını düşünen meraklılar için harika bir ara çözüm. Çok kaliteli bir çizgi roman. Sonunda güzel bir özet de var.
Sınıf, Etnisite ve Kimlik : güzel kitap, beğendim. tümünü okuyamadım, uzaklaşmışım bu konulardan, ancak, marksizm'in etnik meseleye nasıl baktığını iyi özetlemiş yazar.
Collected Stories : I read only "A small, good thing", and I am really disappointed with the final part of it. Unrealistic, religious, and forced.
A'dan Z'ye Felsefe : Tümünü değil de ilgimi çeken maddeleri okudum. Gayet anlaşılır, okuru yakalayan samimi bir üslupla yazılmış. Ben yararlandım.
Fizik Üzerine Yedi Kısa Ders : Gecen yıl okumuştum. Gazete yazılarından oluşan, yine de anlaşılması biraz çaba gerektiren bir kitap. Kuantum vs...
Mühürlenmiş Zaman : Üstadın kendini bir nebze olsun açıkladığı kitap.. Sinema ile şiir bağlantısı kalmış aklımda..
Yaratma Cesareti : Aduio olarak 'okudum'. Güzel, zorlayıcı kısımları var, kitap olarak okumak daha dogru olacaktır.
A Confession : Bana biraz Tolstoyun viyaklamaları gibi geldi (Allah affetsin). Varoluşsal bunalımları, Tanrı vs..
Hay Hak! Söyleşiler : Bitti. Kimse kimseyi dinlemiyor. Çok şey öğrendim; zihin açıcı birçok referans, atıf var.
Edebiyat Anılarda Yaşar : Seviyorum bu anı kitaplarını.. güzel, fena değil.. biraz karışık kuruşuk ama normal belki de..
Zurich International Chess Tournament, 1953 : Amazon'dan sipariş ettiğim ilk kitap. Dili, anlatımı ve analizleriyle müthiş bir eserdir.
Konuşmalar : Özellikle Nazım'ı ve 1920-1970 arası Türk şiirini anlamak için çok değerli bir kitap.
Attilâ İlhan'a Edebiyat Dünyasından Mektuplar : Gümüşlük'teki Nejat İşler'in cafesinde ikinci el olarak buldum. Okumaya değmez.
Geleceği Eskitmek: AKP ve Türkiye Geleceği Müthiş bir kitap. Ahmet Çiğdem kıymeti bilinmemiş bir insan.
Conversations with Friends : Although its some parts are a bit weak, a strong first novel.
Güneşte : Türkçe şiirin doruk noktasına ne bir yorum ne bir değerlendirme yazılmış! Peh..
Sylvie (La Petite Collection) : Fragmanlar haline ilerliyor. Tasvirler boğdu beni biraz.
Total Immersion: The Revolutionary Way to Swim Better, Faster, and Easier : Yıllar once okuduğum çok iyi bir yüzme kitabı.
Eleştiri Yazıları 2 : 50'lerde yazılmış müthiş değerli eleştiriler..
On Photography : Nasıl atlamışım? Müthiş bir kitaptır.
Felsefenin Kısa Tarihi : Bence felsefeye en iyi giriş kitabı
Camera Lucida: Reflections on Photography : Bir klasik.
Annemde Üç Gün : My favourite novel.
Bunu Herkes Bilir: Tarihteki Yanlış Sorulara Doğru Cevaplar : Yorum yazabilmek için "okudum" diye işaretliyorum. 30. sayfa civarı bıraktım.
Emrah hoca çok hızlı konuşan bir insan, eyvallah. Ancak, bir metin, özellikle bir tarih metni 'hızlı' olarak yazıldığında, yani kendi iç ritmi açısından, okunması çok güçleşiyor. Oradan oraya zıplamalar, iç sesini bize yansıtmalar, samimi bir metin oluşturma adına dağılmış bir konu... Hiç beğenmedim ya.. Odaklanamıyor insan. Beğenmediğim için de üzüldüm açıkçası, epey hevesle almıştım bu kitabı.
Chess Fundamentals : A Primer of Chess : İlk kısmı daha güzeldi; oyunlarının olduğu bölüm biraz sıkıcıydı. Zaten esasen biraz da aşılmış durumda Capa artık...
Bir Kapıdan Gireceksin: Türkiye Sineması Üzerine Denemeler : Makaleler toplamı. Fena değil.
Entelektüelin Kutsal Kitabi : Süper detaylar içeren, sanıldığından çok daha iyi bir kitap.
Monsieur Papa (Ldp Litterature) (French Edition) : Çocukluğumun unutulmaz kitabı. Neşeyle okuduğum ilk kitap.
Ateşle Oynayan Kız (Millennium, #2) : Zaaflarına rağmen sevmiştim. Naif bir roman.
Kırk Oda : Türkçedeki muhtemelen en iyi hikaye kitabı.
Stres ve Başaçıkma Yolları : 1988'de okumuştum o zaman çok etkilemişti beni. ...more
Savaş, Devrim ve Uluslaşma: Türkiye Tarihinde Geçiş Dönemi (1908-1928) : Zurcher'leri girmemişim.. Bu da çok iyidir.
Milli Mücadelede İttihatçılık : Zurcher'in sağlam kitaplarından biri.
