Sarhoş olduğumda karmakarışık duygular üşüşüyor üzerime. Anılar, pişmanlıklar, hayıflanmalar... En çok da anneme karşı yapıp ettiklerimin muhasebesi... E5'ten geçerken Şişli'deki o loş bakımevine bakmadan duramıyorum. Oraya son ziyaretimde, alt katta, dalgın ve hüzünlü bakışların arasında annem bana sıkı sıkı sarılıyor. Bir sahnedeyiz sanki. Öncekilerden çok farklı bir sarılma bu, bir veda. Kısa boyundan ötürü kollarını belime doluyor, ben ister istemez daha yukarıdayım. Sessizce duruyoruz. Annem ona karşı işlediğim tüm günahlarımı affediyor.
No comments:
Post a Comment