maud ile beraber rohmer'in altı ahlâk hikayesini tamamlamış oldum. en beğendiklerimden biri buydu. adamın her filmi felsefi bir ayin gibi. sonundaki önemli bir detayı anlamamışım, okuyunca anladım; yine de çok kritik değil. dindar, ateist vs vs bunlar hepsi bir çerçeve veriyor insana; içini olduğu kadar sen dolduruyorsun işte.
rohmer'in filmlerinde ikili bir yapı var, buna tam ısınamadım. çelişkileri ortaya koymak için böyle bir kurguya ihtiyaç duymuş sanırım.
hepsi fikre dayalı filmler; sinemasal olarak mükemmel değiller belki ama izlemesi gayet zevkli.
kendimce bir sıralama yapayım :
1- maud'daki gecem (en iyi siyah-beyaz)
2- koleksiyoncu kız (görsel olarak birinci)
3- öğleden sonra aşk
4- pastaneci kız
5- suzanne'ın kariyeri
6- claire'in dizi (görsel olarak ikinci)
No comments:
Post a Comment