pandemi sebebiyle youtube'de izleyecek film ararken karşıma ozu'lar çıktı. o kadar ismini duymuş olmama rağmen (nbc üzerinden filan) hiç oturup da ozu izleyesim gelmemişti. late spring-banshun ile başladım baba'nın külliyatına; devam da edeceğim.
bir auteur filmi bu, o nedenle başlarda yavaşlığa ve hatta bir miktar sıkılmaya razı olmanız gerekiyor. sonrasında ise karşımıza çehov'un derinliği çıkıyor, ki bu müthiş bir hediye.
1949 yapımı bu filme dair benim söylemek istediğim tek şey şu : bu film tüm o minör sahnelerle baba-kız arasındaki yoğun sevgiyi ve hissettikleri kayıp duygusunu bize muhteşem aktarıyor. bir de, film bittiğinde insanda güzel bir duygu bırakıyor; çünkü hiç kötü, pis bir karakter yok etrafta. düşünürsek, aslında hayatlarımızda da biraz böyle değil mi?
hepimizin içindeki hisleri o sakin sinema diliyle nasıl da güzel anlatmış ozu.
No comments:
Post a Comment