Intermezzo -Sally Rooney

Kitabı büyük bir heyecanla almıştım. Hemen okumaya giriştim.

Ortalarına kadar güzeldi; psikolojik durumların tasvirleri, insan ilişkilerinin girdapları vs vs.. Çok beğenerek okuyordum. Ne olduysa sonrasında, kitap sarktı, uzadı, kağıt israfı haline geldi. Ben de epey atlayarak okudum. Kitabı ne güzel betimlemişler: 'Overlong, undercooked'. Sally, seni sevmeyi çok istemiştim, ama olmuyor. Meselenin özeti şu benim için : Bir yazar her cümlesinin hesabını verebilmeli. Durum bu değil maalesef.

Can Yayınları'na da birkaç sözüm var : Çeviri ilk kısımlarda problemli. Yeterince özenli değil. İvan neden Ivan diye yazılsın ki? Bunu da yanlış buluyorum. Satrançta UU diye bir terim yoktur, IM diye bir terim vardır. Ayrıca bir iki yazım hatası da vardı kitapta.

Alıntılar : 

İvan o adamla bir daha karşılaşmamak için elinden geleni ardına koymadığını anımsıyor. Aralarında kötü bir şey geçtiği için değil salt duyduğu rahatsızlıktan. Bir de güzel bir kadın olduğunu ve kaçınman gerekenin tek bir adam değil erkeklerin hemen hepsi olduğunu düşün. İvan bunun korkunç bir şey olduğunu kabul ediyor.

O zaman güçlü bir duygu kaplıyor İvan’ın içini. Sıcak bir şey yayılıyor ölmek veya doğmak gibi sanki.

Para vermek istismar olabilir, almak da öyle. Para baştan aşağı istismarcı bir madde. Dahil olduğu her türlü ilişkisellikte yeni istismar biçimleri yaratıyor. İnsan etkileşiminin çarklarını istismarla yağlıyor para genelde.

Ölümün kaçınılmazlığı. Anlamsız varoluş. Ahlakın hiçlik etrafına kurulmuş sahte yapı iskelesi.

Peter sarhoş. Bir yandan şarkı söylüyor. Şarkının sonuna dek mükemmel ve sonsuz bir hayat.

Koşulların tahribiyle okunaksız şeylere dönüşen ilişkiler.

İvan Margaret hakkında düşünüyor. Orada bir gerçeklik kaldı mı? Peki gerçekten bir şey oldu mu? Anlatılmayan, hiç gerçekleşmeyen bir hayalin silinip gidişi gibi. Belki de bu durumda böylesi daha iyi. Hiçbir gerçekliğin kıyısına tutunamayan, kimseyle paylaşılmayan bir rüyanın hiçliğe karışması.

Şimdi konuşma sırası onda mı yoksa hala Margaret’te mi? Bir saniye daha sessizlik içinde geçiyor. Belki sıra çoktan ona gelmiştir ve şu an kabalık ediyor ya da soğuk davranıyordur.

Doğrusunu istersen ben de bazen çok komik olabildiğimi düşünüyorum ama başka kimse bunu dile getirmiyor. Henüz doğru insanlarla karşılaşmadın demek ki, diyor Margaret.

İvan şöyle diyor Yalnızca konuşursak hayatlarımızın farklı evrelerinde oluşumuzun da önemi kalmaz bence.

Fakat seninle konuşurken dürüst olmak gerekirse biraz ilgileniyor görünüyorsun, o zaman da sana anlatmak istediğim şeyler yüzünden kendimi kaptırıp konuştukça konuşuyorum.

Margaret ile konuşurken İvan düşüncelerinin birbirine geçtiğini hissediyordu.

Patikada sessizce hallerinden memnun yürüyorlar, iyi ve olumlu bir ruh halini paylaşıyorlar.

Eğlenceliydi diyor Peter Sylvia’ya. Böyle etkinliklerde senin yanında olmak güzel. Işığının bir bölümü bana da yansıyor.

O zamanlar Peter da genç bir idealistti, doğruculuktan alev alacak gibiydi.