Bir sanatçının eserini, romanını umutsuz veya karamsar bir tonda bitirmeye hakkı var mıdır?
Bir eser üretmek esasen hayata dair söz almaktır. Demek ki her şeye rağmen sanatçı hayata katkı yapmak istemektedir. O halde ne kadar üzücü ve karamsar bir hikaye anlatırsa anlatsın onu bir miktar umutla bitirmek durumundadır. Sanatçı ahlakı bunu gerektirir. Ha, eserini kamuya sunar ve intihar eder, buna eyvallah; ancak, bizim moralimizi bozmaya hakkı yok. Bir şeyleri düşündürmek için karamsarlığı seçebilir, yine de bir yerlerde geleceğe dair güzel şeyler saklayarak yapmalı bunu. Biçimde devrimci tavır ile olabilir bu, ya da yeni bir ifade biçimi ile. Fakir Baykurt'un Tırpan romanındaki gibi : Yok öyle genç kızları yaşlı adamlarla everip sonra da intihar ettirmek... Sanatçı dediğin hem o kızın eline bir tırpan verecek hem de yüreğine cesaret!
No comments:
Post a Comment