Dardenne kardeşleri seviyorum; filmlerindeki tempo hoşuma gidiyor. Kamera da yeterince hareketli ve 'orada olmanızı' sağlıyor. Yine de onların sinemasında bana geçmeyen bir şeyler var. Daha önce izlediğim Rosetta ve The Child'da olan sorun bu filmde de karşıma çıktı : Sahneler (sekans?) arasındaki atlamalar çok büyük ve asla ikna edici değil. Son analizde, Lorna'nın ormanda ne işi var? Neden birden kafayı yedi? Nasıl oldu da 'keş' onda böyle büyük bir etki bıraktı da her şey altüst oldu? Bu soruların cevaplarını vermiyorlar, üstelik ipucu bile yok. Onların filmlerini izlerken kendimi her seferinde ikna edilmek için yalvarırken buluyorum.
No comments:
Post a Comment