Bana fazla simgesel, yavaş ve teatral geldi. Papaz ile kadersiz kontesin konuştuğu (kolyeyi atma sahnesi saçmaydı) o sekans güzeldi, bir de genç papazımızın ilk defa gülümsediği o motosiklet seyahati. Açık hava ve rüzgâr yaralı ruhlara iyi gelir.
Diyaloglar, senaryo filan çok kitabi idi.
-Dua etme arzusunun zaten bir dua olduğunu çok iyi biliyordum...
No comments:
Post a Comment